Taka sprawiedliwość

600569_366503153415907_61479591_n

„Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: „Raka”, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: „Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego. Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj. Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz.”

(Mt 5,20-26)

„Czytamy dzisiaj zachętę: „Idź, pojednaj się z Twoim bratem”. Ale co zrobić, gdy wydaje się, że emocje są nie do okiełznania, przypominają potężny sztorm? Może nam się wtedy wydawać, że przebaczenie jest poza naszym zasięgiem. Ale czy w przebaczeniu chodzi o emocje? Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK) podpowiada, że „nieodczuwanie obrazy i zapomnienie nie leży w naszej mocy”. Przebaczenie to decyzja, którą można podjąć niezależnie od przeżywanych emocji. Papież Franciszek zaleca, aby przebaczenie zacząć od modlitwy: „Panie, proszę Cię za nią, proszę Cię za niego”. A po podjęciu decyzji o przebaczeniu, emocje z czasem zaczną się zmieniać.
Jezus zaleca, aby przed przyjściem do ołtarza, najpierw pojednać się z bliźnim. W przeciwnym wypadku nie jesteśmy w stanie nic od Boga przyjąć: „Gdy odmawiamy przebaczenia naszym braciom, nasze serce zamyka się, a jego zatwardziałość sprawia, że staje się ono niedostępne dla miłosiernej miłości Ojca. Powinno w nas wzbudzać przerażenie, że strumień Bożego Miłosierdzia nie może przeniknąć do naszego serca tak długo, jak długo nie przebaczyliśmy naszym winowajcom” (KKK 2840).
Dopóki nie przebaczymy, serce jest jak zaciśnięta pięść, którą nie można niczego chwycić, nie można „złapać” żadnej łaski Boga. I odwrotnie, gdy przebaczamy, nasze serce rozszerza się, podobnie jak metal pod wpływem wysokiej temperatury.”

„Żywe Słowo” nr 06/2016

Światło i sól

landscapes-night

„Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu.
Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

(Mt 5,13-16)

Błogosławieni

6

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami:
„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami”.

(Mt 5,1-12)